13/04/2013
مشخصات لازم براي قانون اساسي
از لحاظ فني و ترتيب و تنظيم و شکل و محتوا قانون اساسي بايد واجد شرايط و مشخصاتي باشد که حقوقدانان متخصص بر آن تأکيد دارند که مهترين آنها عبارتند از :
1. کلي بودن : قانون اساسي نبايد وارد جزئيات گردد ، تفصيل مسايل مربوط قانون عادي است .
2. طبيق با مباني اعتقادي جامعه : قانون اساسي بايد با تفکر سياسي و اقتصادي ، مذهبي ، اخلاقي ، سوابق تاريخي و اجتماعي و بطور کلي با فرهنگ و تمدن ملت تطبيق داشته باشد. قانون اساسي که اين جهات را رعايت نکند . نمي تواند براي مدت طولاني دوام کند.
3. اتکاء به اصولي حقوقي : قانون اساسي بايد متکي به اصول حقوقي پذيرفته شده باشد و محتوياتش همواره نتيجه منطقي آن اصول باشد. قانون اساسي نبايد بر پايه اوهام ، خيالات و اهداف غير قابل دسترسي و احساسات محض قرار گيرد.
4. قابليت اجرأ : اصول قانون اساسي بايد قابليت اجرا داشته باشد . اعتبار قانون اساسي وقتي کامل است که همه اصولش قابل اجرا باشد.
5. وضوع و قاطعيت : اصول قانون اساسي بايد واضح, روشن, قاطع, بدون ابهام باشد. قانون اساسي که از ابتدا راه تفسير و تعبير دو پهلو را بازگذارد معيوب است زيرا هرگروه سعي ميکند از محتواي اصولي که به نفع اوست و استفاده کند.
6. عدم تعارض : اصول قانون اساسي بايد بدون تعارض باشد تدوين کنندگان بايد نهايت دقت را به کار برند تا اصول مصوب با هم هماهنگ بوده و هيچگونه تعارضي نداشته باشند بديهي است اگر اختلاف و تعارضي در اصول قانون اساسي يافت شود طبعا اصول بعدي قابليت اجرا را ندارد.
7. فصل بندي منظم : فصل بندي قانون اساسي بايد متکي به نظم و ترتيب خاص باشد مطالب قانون اساسي نبايد به صورت پراگنده و متشتت عنوان گردد.