28/07/2024
Voor mij bestaat Dyslexie wel.
Volgens mijn en Bosman’s visie is het alleen geen stoornis. Bosman heeft indirect wel degelijk gelijk, maar ze zegt het wat kort door de bocht.
Dyslexie ontstaat idd. door eenzijdig onderwijs bij gevoelskinderen. Die werken met aanvoelen en doorzien.
In onze maatschappij worden deze wondertje niet gezien. Vierkante kinderen worden door ronde gaatjes gedrukt.
Doordat de snelle denkers weggezet worden met allerlei diagnoses, lopen kinderen niet meer alleen cognitief vast, maar nog veel dramatischer is dat ze emotioneel naar de knoppen gaan.
Met discrepatie zus en een vertraagd verwerkingsvermogen zo, lijken deze kleine, van origine knappe koppies, disfunctioneel.
Niets is minder waar.
Het zijn de briljante denkers maar ze raken verstrikt doordat ze van hun geniale eigenschappen af worden gemanipuleerd.
Dit kan zich uiten in Dyslexie, dyscalculie, ADHD, ADD, depressie, bore- en burn-out, tics enz.
Dan te weten dat al deze diagnose verdwijnen wanneer je je even afstemt op het individu.
Vrijwel moeiteloos verdwijnen de problemen en zonder bijles komen deze kinderen ineens uit de verf.
Ik begrijp ouders als hun kinderen geen diagnose zouden krijgen. Dan is er dus geen hulp, maar nog wel steeds een probleem. Maar daarentegen is voor de meeste kinderen de extra hulp die geboden wordt door gerenomeerde instanties, meestal nog pijnlijker en wordt het schooltrauma nog grootser.
Het is geen aanval van Bosman. Ze pleit voor breder onderwijs. Ik zou pleiten voor nog meer vrijheid van onderwijs. Er zitten duizenden kinderen ziek thuis doordat het systeem niet past.
Waarom ziet niemand dat er scholen zijn waar dyslexie niet voorkomt? Dus er is een oplossing! En die oplossing is allang duidelijk. Ik werk er dagelijks mee.
Het verschil tussen Bosman en mijzelf is dat zij kan problemen alleen voorkomen, maar ik zorg dat bestaande issues ook kunnen worden doorbroken.
‘Als dyslexie niet bestaat, dan moet ik wel gewoon dom zijn.’ Deze opmerking kreeg een moeder van haar zoon naar aanleiding van de kop boven een artikel in de Telegraaf van 24 september 2020. Daar stond een bekende uitspraak van hoogleraar Orthopedagogiek Anna Bosman: ‘Dyslexie bestaat niet,