10/06/2026
ââTwo years ago, I was diagnosed with several invisible disabilities, and I could no longer do things that had previously come naturally to me. My studies fell behind and I felt misunderstood. At the same time, having access to diagnoses finally allowed me to construct my studies in a way that works for me. There were no local, English-speaking support groups for young people with disabilities. I therefore set up a WhatsApp community for (international) students at Radboud University and HAN.
There are now over 300 people in the Sunflower community. Students with (invisible) disabilities or chronic pain, neurodivergent students, students with learning disabilities, as well as students who do not have health issues themselves but want to connect with fellow students.
Itâs an informal community. A place where we give each other local advice, offer support during difficult times, or just catch up. Together with volunteer administrators, we also organise online or in-person events, from film nights to group study sessions.
Recently, I was flaring up and my mobility became very limited. I reached out to the community, and immediately felt supported and understood. I have met amazing people who help me live my student life in an accessible and enjoyable way. Some students canât leave their homes due to their conditions, but through the community, they can remain connected to local resources and other students. We offer each other support because many of us can relate to the experience of navig*ting systems that were not built with disabilities in mind.
My hope is that we can welcome even more students. Personally, I probably wouldnât have been able to keep up with my studies without the community, whereas now I feel like I can successfully accommodate my support needs. I want other students to experience that too.ââ
- Juliana Waloschek, psychology student at Radboud University and founder of the RU/HAN Sunflowers Community
//
âTwee jaar geleden werd ik gediagnosticeerd met meerdere onzichtbare beperkingen waardoor ik dingen die eerder vanzelfsprekend waren, niet meer kon doen. Ik liep studievertraging op en voelde me onbegrepen. Tegelijkertijd stelde de diagnose me eindelijk in staat om mijn studie zo in te richten dat het voor mij werkt. Er waren geen lokale, Engelssprekende steungroepen voor jongeren met een beperking. Daarom begon ik een appgroep voor (internationale) studenten aan de Radboud Universiteit en de HAN.
Inmiddels zitten er ruim 300 mensen in de Sunflower-groep. Studenten met (onzichtbare) beperkingen of chronische pijn, neurodivergente studenten, studenten met leerstoornissen, maar ook studenten die geen gezondheidsproblemen hebben maar graag contact willen leggen met medestudenten.
Het is een informele gemeenschap zonder verplichtingen. Een plek waar we elkaar advies geven, steun bieden in moeilijke momenten of gewoon bijkletsen. Samen met vrijwillige beheerders organiseren we ook online of fysieke evenementen, van filmavonden tot groepsstudiesessies.
Onlangs had ik een opflakkering en was mijn mobiliteit erg beperkt. Ik zocht contact met de groep en voelde me meteen gesteund en begrepen. Ik heb geweldige mensen ontmoet die me helpen mijn studentenleven op een toegankelijke en plezierige manier te leiden. Sommige studenten kunnen vanwege hun aandoening het huis niet uit, maar via de groep kunnen ze toch in contact blijven met lokale hulpbronnen en andere studenten. We bieden elkaar steun omdat we weten hoe het is om te navigeren door systemen die niet zijn ontworpen met oog voor mensen met een beperking.
Ik hoop dat we nog meer studenten mogen verwelkomen. Persoonlijk had ik mijn studie zonder de groep waarschijnlijk niet kunnen bijhouden, terwijl ik nu het gevoel heb dat ik succesvol in mijn ondersteuningsbehoeften kan voorzien.
- Juliana Waloschek, student psychologie aan de Radboud Universiteit en oprichter van de RU/HAN Sunflower Whatsapp-Community