เศรษฐศาสตร์การเมือง ม.บูรพา

17/11/2025

เศรษฐศาสตร์การเมือง สำนักบูรพา

ขอแสดงความเสียใจต่อครอบครัวของรศ.ดร.สุธี ประศาสน์เศรษฐ สุธี ประศาสน์เศรษฐ

อาจารย์เป็นอาจารย์ของชนชายขอบ คนยากจน ชนชั้นกรรมาชีพ

นอกจากนี้ยังเป็นอาจารย์ที่มีเมตตาต่อนิสิตมาก มีความเป็นครูสูง

มีจุดยืนที่ชัดเจนต่อผู้ถูกกดขี่

คารวะอาลัย

แอดมิน

🖤คณะรัฐศาสตร์และนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา ขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้งและร่วมอาลัยต่อการจากไปของ “รองศาสตราจารย์ ดร.สุธี ประศาสน์เศรษฐ อดีตผู้ทรงคุณวุฒิประจำภาควิชารัฐศาสตร์ ด้วยความเคารพและอาลัยยิ่ง🖤🖤

31/12/2022

ผลงานในวาระ

80 ปี

ดร.ปรีชา เปี่ยมพงศ์สานต์

ญาณวิทยาวิพากษ์

เพื่อการปรับเปลี่ยนระบบนิเวศสังคม

ในนามแอดมินเพจ เศรษฐศาสตร์การเมือง ม.บูรพา

ขอสวัสดีปีใหม่ 2023 แด่ทุกท่าน

"ขอให้เป็นปีแห่งความสุข

และสุขภาวะที่ยั่งยืน"

ปรีชา เปี่ยมพงศ์สานต์

03/07/2020

ดร.เพ็ญนภา สวนทอง เศรษฐศาสตร์การเมืองบูรพา รุ่น 2 กับความพยายามในการใช้องค์ความรู้นิเวศวิทยาการเมืองในการแก้ปัญหาความขัดแย้งในอ่าวบ้านดอน

ถ้ามองที่กลไกแก้ปัญหาบุกรุกเลี้ยงหอย ที่อ่าวบ้านดอน คณะกรรมการที่ตั้งขึ้นตามคำสั่งของผู้ว่าราชการจังห....

19/06/2020

“เจ้าของคอกเป็นเจ้าของหอย แต่ถามว่าปูปลาที่ลอยอยู่ในน้ำเป็นของเจ้าของคอกด้วยไหม มันเป็นเรื่องสิทธิเชิงซ้อนที่สามารถจัดการได้”
วิธีการในการบริหารจัดการมีอยู่ได้ 2 แบบ พื้นที่ธารณะที่ไม่อนุญาตโดยรัฐคือพื้นที่สาธารณะ ตรงนี้ต้องเอาคืนกลับมาเป็นพื้นที่สาธารณะ ในการเอาพื้นที่กลับมาเป็นพื้นที่สาธารณะ มันเคยมีการแก้ไขมาอย่างต่อเนื่อง ในปี 2545 ชาวประมงพื้นบ้านใช้เรือประมาณ 200 ลำ ปิดอ่าวเพื่อเรียกร้องคืน ถึงตอนนั้นมันก็จะมีการสลายคอกหอย แต่ถามว่าเมื่อสลายคอกหอย ความเป็นสิทธิในเจ้าของครอบครอง ถึงแม้มันไม่มีหลักมีคอก แต่ถามว่ามีเจ้าของไหม เขายังรู้ว่าเขาอยู่ตรงนั้น แล้วถามว่าชาวบ้านจะเข้าไปหากินได้ไหม มันก็ไมได้เป็นปกติ ชุดนี้ต้องจัดการรูปแบบหนึ่ง
คำตอบให้ใช้รูปแบบการจัดการตนเองของชุมชน แต่มันมีภาคีของความมือทุกส่วน ซึ่งเราจะผลักภาระไม่ได้ รูปแบบของการจัดการต้องมีกฎเกณฑ์กติกา ต้องเคารพกติกา กฎเขาเลยบอกว่ามันต้องมี 3 ระดับ คือ
(1) ระบบรัฐธรรมนูญ (2) ระดับปฏิบัติการหรือระดับพระราชบัญญัติ (3) ระดับชุมชนระดับพื้นที่ จะมองใครแบบแยกส่วนไม่ได้ เพราะฉะนั้นกลุ่มที่จะมาเกี่ยวของทั้งหมดก็คือ ทั้งรัฐ ทั้งทุน ทั้งชาวบ้าน และทั้งตัวสิ่งแวดล้อมเอง ทะเลเขามีชีวิต เคยเห็นเขามุมนี้หรือเปล่า นี้คือในพื้นที่สาธารณะ เพราะฉะนั้นใครที่จะเป็นเจ้าภาพในการจัดการ ในมุมวิชาการจะมองในเชิงวิชาการ
อันที่สองในพื้นที่ที่เป็นเขตอนุญาต มีประมาณ 40,000 ไร่เท่านั้นเอง จาก 400,000 ไร่ ประมาณ 300,000 ไร่เป็นพื้นที่สาธารณะ ปัญหาคือไม่ได้จัดสรรปันส่วนให้กับทุกคนได้ใช้ประโยชน์ เขาก็เลยบอกว่าทรัพยากรมันมีเพียงพอสำหรับคนทั้งโลก แต่มันจะไม่พอสำหรับคนหนึ่งคนทีต้องการสะสมความมั่งคั่ง
ปัญหาคือกฎหมายเรามีพร้อม แต่เงื่อนไของการบังคับใช้ที่เป็นปัญหา มันต้องเริ่มจากตรงนี้ เพราะว่าชาวบ้านไม่มีกำลัง กฎหมายคืออะไร กฎหมายก็คือของกรมประมง เพราะฉะนั้นของกรมประมง อนุญาตให้เลี้ยงแต่เลี้ยงในที่ใคร เลี้ยงในที่สาธารณะ ถ้าเขาสร้างคอกหอย กับสร้างหนำ ก็เข้าข่ายไปขัดกับกฎหมายกรมเจ้าท่า มาตรา 117 118 / มาตรา 117 ว่าด้วยเรื่องของสิ่งขัดขวางลำน้ำ มาตรา 118 ว่าด้วยการรื้อถอน กำหนดระยะเวลาอยู่แล้วในการทำเรื่องเหล่านี้ เพราะฉะนั้นถามว่าที่ทำไม่ได้เพราะเงื่อนไขอะไร ถ้ายังไม่เริ่มทำ อ่าวบ้านดอนก็แก้ยาก
อีกส่วนคือพื้นที่กรรมสิทธิ เนื่องจากรัฐอนุญาตให้ประชาชนใช้แล้ว เราก็ไปละเมิดไม่ได้ ไม่ได้กำหนด แนวทางต่อไปในการจัดการคือวางระบบตรงนี้ อาจจะมีว่าพื้นที่ของกรรมสิทธิ์ เจ้าของคอกเป็นเจ้าของหอย แต่ถามว่าปูปลาที่ลอยอยู่ในน้ำเป็นของเจ้าของคอกด้วยไหม มันเป็นเรื่องสิทธิเชิงซ้อนที่สามารถจัดการได้ แต่กติกาก็คือคุณก็ไม่ไปล้ำของเขา คนที่เป็นเจ้าของคอกเปิดเพื่อจะให้เข้าใช้ได้ไหม ใช้เครื่องมืออื่นๆ ที่ไม่กระทบสิทธิของตนเองที่ไปจ่ายค่าน้ำให้กับรัฐไว้น่าจะเป็นทางออก
ดร. เพ็ญนภา สวนทอง
(สาขาวิชาการเมืองการปกครอง คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษร์ธานี)
ส่วนหนึ่งจากงานเสวนา “ปัญหาและทางออกการจัดการพื้นที่สาธารณะทางทะเลอ่าวบ้านดอน”
ณ ห้องประชุมคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี
วันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ.2563

29/10/2019

คิดถึงสหายโต้ง

ท่ามกลางความผันแปรของโลกชีวิตและสังคม

ได้พบเธอรู้จักกันฉันชื่นชอบ
และต้องขอบคุณสวรรค์จัดสรรให้
เราเป็นเพื่อนร่วมอุดมการณ์นานเพียงใด
เพื่อเมืองไทยแผ่นดินทองของผองชน

ความทุกข์ยากลำบากล้นคนรากหญ้า
เสาะแสวงหาทางออกที่มีเหตุผล
เพื่อปรับปรุงคุณภาพชีวิตคนยากจน
เราสุขล้นร่วมงานกันไม่หวั่นใจ

งานที่ทำวิชาการหว่านความรู้
และเคียงคู่ภาคปฏิบัติจัดมอบให้
วันเวลาล่วงผ่านเราภูมิใจ
อุดมการณ์ประชาธิปไตยเพื่อมวลชน

ประโยชน์ตนประโยชน์ท่านนั้นเป้าหมาย
สุขเหลือหลายคือการให้ไม่สับสน
มุ่งสร้างสรรค์สิ่งล้ำค่าเพื่อหมู่ชน
ก้าวข้ามพ้นความทุกข์ยากลำบากกาย

วันเวลาผันผ่านเนิ่นนานแล้ว
สัมพันธภาพเพริศแพร้วเยี่ยงมิตรสหาย
เมื่อทราบข่าวเพื่อนล้มป่วยใจแทบวาย
ภาพความหลังเรียงเป็นสาย...คิดถึงเธอ

ร่วมฟันฝ่าเรื่องงานอันเร้ารุก
ระดมปลุกขึ้นเวทีสม่ำเสมอ
เศรษศาสตร์การเมืองจุฬาฯ เชิญเธอมาเพื่อพบเจอ
ไม่พร่ำเพ้อ...สังคมนิยมมาร์กซิสม์อันเกรียงไกร

เดือนเมษาปีสองสี่มีงานใหญ่
เขาเชิญให้เยือนเวียตนาม...เราสองสหาย
ได้คารวะ “ท่านฟามวันดง” และเยี่ยมกราย
สมรภูมิสุดท้ายก่อนโค่นจักรวรรดินิยม

เธอจัดงานปาร์ตี้เชิญเพื่อนๆ
มาเยี่ยมเยือนบ้านราชครูแสนสุขสม
พูดคุยกันโต้รุ่ง...มันติดลม
เสียงดังขรมผสมดนตรี...ตุลาชัย

บ่อยครั้งที่เราพบกันวันเสาร์อาทิตย์
เราสิงสถิตบ้านตะวันแดงและอ่าวไข่
กินอาหารทะเล...กุ้งปูปลา...เพลิดเพลินใจ
เตะบอลไซร้ริมทะเลเท่ทรนง

อยากบอกโต้งรู้ไว้ให้ตระหนัก
เรื่องความรักความโลภอีกโกรธหลง
เดี๋ยวหัวเราะเดี๋ยวร้องไห้ท่านให้ปลง
อย่าพะวงทำแต่ดีย่อมมีคุณ

เพราะโลกนี้มีเกิดดับสลับเปลี่ยน
ไม่เสถียรเวียนวนจนหัวหมุน
ตั้งสติให้ดีๆ ดีค้ำจุน
ธรรมเกื้อหนุนกุศลกรรมสุขจำเริญ

ขอให้เชื่อกฏแห่งกรรมย้ำชัดชัด
รักษาสัจจ์รักษาใจไม่ขัดเขิน
กินกามเกียรติแต่พอดีไม่เหินเพลิน
คำสรรเสริญและนินทาพากังวล

วันเวลาดั่งวารีคงรี่ไหล
มันผ่านไปล่วงลับอย่าสับสน
เกิดมาแล้วไม่แคล้วต้องผจญ
ความวกวนของชีวิตลิขิตไว้

วันที่หลังพิงกำแพงหมดแรงสู้
จงแหงนดูดวงดาวพราวสดใส
พบคำตอบปลอบประโลม...สู้ต่อไป
ด้วยหัวใจเข้มแข็งแกร่งเป็นครู

เมื่อน้ำใจเจือน้ำคำฉ่ำชื่นจิต
เหมือนกับช่วยต่อชีวิตพร้อมคิดสู้
แม้ยากเย็นสักปานใดใคร่ลองดู
อย่างผู้รู้ผู้ตื่นผู้เบิกบาน

อย่ากลัวแสงอรุณรุ่งของพรุ่งนี้
แม้ความหวังยังริบหรี่จงอาจหาญ
ใจเปิดรับตะวันจ้าฟ้าประทาน
ล้มก็คลานคืบไปหน้าอย่าท้อใจ

จะบดบังดับแรงแสงอาทิตย์
ไม่อาจปิดขวางกั้นตะวันฉาย
ใครจะหยุดคนกล้าผู้ท้าทาย
ชีวิตและความตายของคู่กัน

ลมหายใจเข้าออกบอกยังอยู่
ชีวิตคือการต่อสู้ดูผกผัน
ทุกเวลานาทีมีค่าอนันต์
ขอจงหมั่นฝึกใจตนให้พ้นภัย

อันวัฏฏะสงสารนานเนิ่นนัก
มัวจมปลักกองทุกข์ไม่สุกใส
รีบเดินเข้าอย่ามัวช้าจะเสียใจ
อาจจะสายเกินไปไม่เท่าทัน

ความผันแปรของชีวิตลิขิตโลก
สุขกับโศกเกิดดับสลับผัน
เกิดแล้วตายเรื่องธรรมดาของชีวัน
อยู่ที่ใจพร้อมรับมันอย่างมั่นใจ

โต้งทำดีมีประโยชน์โปรดเพื่อนมนุษย์
ประเสริฐสุดสร้างบุญอันยิ่งใหญ่
ทำเต็มที่ไม่กังวลไม่จนใจ
เหลือทิ้งไว้ให้โลกประจักษ์ “ไกรศักดิ์ ชุณหะวัณ”

สุดท้ายนี้ขอมอบกลอนเพื่อปวงชน
บทนิพนธ์ มหากวี ผู้สร้างสรรค์
นามกระเดื่องเลื่องลือดั่งแสงตะวัน
นามท่านนั้น “ศรีนาคร” พรนิรันดร์

“เพื่อลบรอยคราบน้ำตาประชาราษฎร์
สักพันชาติจักสู้ม้วยด้วยหฤหรรษ์
แม้นชีพใหม่มีเหมือนหวังอีกครั้งครัน
จักน้อมพลีชีพนั้นเพื่อมวลชน”

ปรีชา – อัญชลี เปี่ยมพงศ์สานต์

เขียนที่ริมน้ำเจ้าพระยา
กรุงเทพ ตุลาคม 2562

10/09/2019

เมื่อ PEG2 ผนึกกำลัง PEG3

สร้างแนวรบกะเหรี่ยงตะวันตก

ยาวจากทุ่งใหญ่นเรศวร

จรดประจวบคีรีขันธ์

"รับใช้ประชาคือ ปลายทางเราที่เล่าเรียน"

เพราะมีครูบาอาจารย์ดี

ที่คอยหล่อหลอมบ่มเพาะ

#นิเวศวิทยาวัฒนธรรม

#ภูมินิเวศการเมือง

#เศรษฐศาสตร์การเมืองสำนักบูรพา

17/03/2019

ขึ้นสอบป้องกันไปเป็นที่เรียบร้อยสำหรับอาจารย์วริยา ด้วงน้อยค่ะ

23/01/2019

25/05/2018

ประกาศ!!!! ผลการพิจารณาคุณภาพวารสารที่ต้องการเข้าสู่ฐานข้อมูล TCI ประจำปี พ.ศ. 2561 ประกาศ ณ วันที่ 25 พฤษภาคม 2561
รายละเอียดเพิ่มเติม : https://goo.gl/sv7bjR

01/11/2017

รัฐศาสตร์แนวสหวิทยาการในยุค Thailand 4.0